Non ás guerras. Rachemos coas fronteiras.

Manifestación sábado 23 de abril ás 13h dende a Praza Roxa de Santiago de Compostela.

Convoca: Rede galega en apoio ás persoas refuxiadas

13007246_1693299417604181_8481566142695614604_n

Todos somos inmigrantes

Fuente: Público

Miguel Fernández, Portavoz del Foro Galego de Inmigración

Un falso debate/problema parece querer utilizarse de nuevo en Europa para justificar las políticas migratorias restrictivas y de limitación de derechos de las personas inmigrantes. Acoger a personas refugiadas implicaría así ser más contundente aún (resulta difícil imaginar cómo) con las personas inmigrantes actualmente residentes en Europa, especialmente con las que se encuentran en situación de irregularidad administrativa.

Es falso en primer lugar, porque parece que no estamos dispuestos a acoger al número de personas que se decía en un principio, pero las políticas aun más fuertemente restrictivas ya se está poniendo en marcha en diferentes países europeos, incluso ya están limitando los derechos a las personas residentes en cuanto al acceso a las prestaciones públicas-, como los que pretende establecer Cameron en el Reino Unido para las personas extranjeras de la UE, pobres, allí residentes. Por otro lado, parece complicado pensar en actuaciones más contundentes contra las personas en situación de irregularidad administrativa: persecución policial organizada, redadas, internamiento en CIEs, vuelos de deportación masivos, privación del derecho a la salud, ingentes e inabordables tramitaciones administrativas para poder regularizar la situación, el trabajo “obligado” en la economía sumergida como única alternativa de supervivencia, etc.

Pero la principal y más peligrosa de las falsedades es la de relacionar estas dos realidades que son completamente diferentes. El derecho al refugio y al asilo político en caso de guerra y/o persecución, que compromete de forma grave la vida de las personas, es un derecho humano fundamental, que además recogen normalmente las Constituciones de la mayor parte de los países europeos. Aquí no hay debate posible, tenemos que acoger a las personas, de acuerdo con la legislación internacional y con las mismas legislaciones nacionales. Eso sucede con la inmensa mayoría de las personas que deambulan, de forma vergonzosa y vergonzante para todos/as nosotros/as, en estos momentos por muchos países europeos.

Ese es un tema derivado en buena medida además de las interesadas intervenciones de los países occidentales en conflictos civiles de determinados países o territorios. Como apunta Nair, es una cuestión coyuntural que debemos resolver ahora de forma digna e inteligente, ya que de otra manera sería imposible. Sin embargo, el acuerdo firmado entre la UE y Turquía, que permite las deportaciones masivas de personas y el cierre de fronteras de la UE para que Turquía se ocupe, en campos de concentración, de estas personas a cambio de muchas concesiones económicas y seguramente de muchos otros tipos para ese país, es cuanto menos, el peor camino elegido.

Desde hace bastantes años en Galicia, en el Foro Galego de Inmigración hemos intentado defender los derechos de las personas inmigrantes residentes en nuestro país. Aquí sí que queremos y podemos proponer alternativas que consideramos interesantes. Asimismo, la derogación de la actual Ley de Extranjería española y de la de los otros países de la UE -algunas aun más restrictivas-, deben sustituirse por una nueva legislación que sin pretensión de exhaustividad, debe al menos:

  • Facilitar las formas razonables de entrada regular en el Estado español. Impedir la persecución del colectivo inmigrante con la despenalización de las situaciones de irregularidad, que deben ser consideradas como meras sanciones administrativas. Garantizar y flexibilizar los requisitos para que, con facilidad, se pueda restablecer la regularidad administrativa en los casos de pérdida de las autorizaciones .
  • Garantizar que las personas inmigrantes residentes, regulares administrativamente o no, puedan acceder en condiciones de igualdad a los derechos ciudadanos básicos: educativos, sociales o sanitarios. Debe derogarse el Decreto del 14 de Abril de 2012 que amputó el derecho a la salud de las personas inmigrantes. En este tema, además no sirven los apaños que anuncian o implantan en los últimos meses algunos gobiernos autonómicos, como del PP. Hay que restituir el derecho a una sanidad pública y universal. Deben también eliminarse las limitaciones para el acceso a las prestaciones sociales, especialmente a las rentas mínimas.
  • Otros cambios legislativos deben recoger el derecho de voto de este colectivo, cuestión fundamental para participar de forma activa en nuestras sociedades. Por último, retirar los nuevos e impresentables obstáculos que se han puesto para el acceso a la nacionalidad española de las personas extranjeras residentes.

En definitiva, como decimos siempre en el Foro, Todas las personas somos, fuimos o podemos ser inmigrantes, y como personas siempre debemos tener garantizado el acceso a nuestros derechos. Ese es el camino, el único camino realista y en realidad posible, para las políticas migratorias en el Estado español y en la UE, y como no, es el camino para abordar la realidad actual de las personas refugiadas en Europa.

TODAS SOMOS MIGRANTES E REFUXIADAS TODAS TEMOS DEREITOS

Abrir as fronteiras é o berro dos homes, mulleres, mozas, nenos e nenas abandoados na fronteira entre Grecia e Macedonia, actualmente en folga de fame. A súa protesta é o símbolo do que piden outros miles de persoas en transito detidas, en todo o mundo, en diferentes fronteiras. Tamén na Fronteira Sur do Estado Español.

Abrir as fronteiras tamén é o berro que nace a raíz do xenocidio que representan as miles de persoas que non chegaron ao seu destino. Abrir as fronteiras e acoller a quen fuxe da guerra e da miseria, na procura dun melllor futuro. É tamén unha resposta ao terror e ao medo que sementan as bombas.

Abrir as fronteiras é unha resposta que pode permitir construír unha verdadeira solidariedade entre as persoas que naceron nun determinado territorio e as que chegaron despois a vivir nel. Unha solidariedade baseada na construcción de sociedades nas que existan iguais dereitos para todas.

Continúa leyendo TODAS SOMOS MIGRANTES E REFUXIADAS TODAS TEMOS DEREITOS

Mesma humanidade, mesmos dereitos

Foro Galego de Inmigración

18 de decembro, día mundial das persoas migrantes

Nós, cidadás e cidadáns coruñeses provenientes de distintas culturas e países de todos os continentes da Terra, sentimonos agradecidos ca veciñanza da tamen nosa cidade, pola boa acollida que nos dan cada día. Agradecemos tamén ao noso concello a apertura ao diálogo e a colaboración: estamos nunha cidade “libre de CIEs”.

Con todo, hoxe, día mundial das persoas migrantes,  temos que mencionar os dereitos de que se nos priva a moitas persoas.

O primeiro dereito é o de vivir na propia terra. Moitos de nós vimos de países cuxa economía é arrasada por empresas multinacionais e a forma de vida tradicional fíxose inviable. Outros e outras, vimos de países que foron considerados por outros como “áreas de interese” e fomentaron a radicalización dos conflitos até producir situacións de guerra ou de inseguridade permanente. Perdemos así o dereito a vivir en nosa propia casa.

Perdemos tamén o dereito a circular libremente. Ao noso paso interpuxéronselle leis, tratados, valos con coitelas, arames espiñentos, exércitos e policías. Como resultado, moitos e moitas tardamos anos en facer unha viaxe que se podería facer en horas. Moitas destas persoas faleceron no camiño, outras chegaron mutiladas, moitas, foron enganadas, violadas e explotadas. Outras morreron afogadas nun mar convertido en muralla e cemiterio de persoas que buscaban unha vida digna.

En moitos casos perdemos o dereito a vivir do noso traballo, a participar na vida política, a recibir asistencia médica gratuíta… a simplemente residir como cidadáns e cidadás e vivir como persoas. Estamos atadas por cordas que se anudan en Madrid e en Bruxelas. E somos expulsadas por un carísimo aparello represivo de acoso policial con redadas racistas, detencións, centros de internamento e deportacións en voos, barcos e por terra.

E tras moitos anos de todo isto, agora vannos a facer un exame para darnos a nacionalidade….

Estamos a esperar que poidan chegar os nosos veciños que están migrando ou solicitando refuxio e están a morrer cada día.

Nós decimos non á guerra e á intervención militar. Esiximos o fin do comercio armamentístico e a reforma das políticas exterior e de veciñanza da UE para contribuír ao desenvolvemento político e económico sustentable nos países de orixe.

Coñecendo que o pobo galego pasou e pasa pola dura experiencia da emigración, sabemos que pode entender mellor o noso chamamento:

Non deas cabida ao fanatismo e a xenofobia, non deas cabida á intolerancia e a discriminación, non nos condenes á exclusión, a sobreexplotación, a escravitude sexual, ao temor… non contribúas á formación de guetos de marxinalidade.

Somos seres humanos e queremos vivir en paz e dar ás nosas fillas e fillos posibilidades de desenvolvemento; queremos axudar ás nosas familias que quedaron nos nosos lugares de orixe. Queremos achegar aquí o noso traballo, o noso talento, a nosa forza, o noso valor, a nosa cultura… Non queremos esquecer os nosos valores, as nosas crenzas, nin a nosa cultura; senón establecer un diálogo de irmandade, en pé de igualdade. Queremos que as nosas crianzas, nacidas aquí, sentanse galegas de pleno dereito e non sexan miradas como diferentes, senón como veciñas da Coruña.

Axúdanos a defender os nosos dereitos: a migrar, a traballar, á saúde e a educación, á seguridade! Construamos entre todos e todas unha sociedade aberta e diversa, onde ningún ser humano sexa ilegal.

Mesma humanidade, mesmos dereitos!

18 de decembro, Día Mundial das Persoas Migrantes

Imprimir

En solidariedade con Nicanor Acosta

FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN

Comunicado de prensa

En solidariedade con Nicanor Acosta, inxustamente xulgado na Coruña este martes día 13 de outubro por defender os dereitos dunha muller anciá- Aurelia Rey- á que expulsaban da súa casa e pretendían deixar na rúa.

 O Foro Galego de Inmigración conformado por asociacións de migrantes, entidades e colectivos sociais, sindicatos e grupos políticos, e persoas a nivel individual, que ten como obxectivo fundamental a defensa dos dereitos das persoas migrantes en Galicia, quere amosar neste Comunicado a súa solidariedade co noso compañeiro Nicanor Acosta, defensor destacado dos dereitos das persoas migrantes na cidade de A Coruña e no conxunto de Galicia, que vai ser xulgado este martes día 13 de outubro por defender  os dereitos dunha muller anciá á que expulsaban da súa casa e pretendían deixar na rúa.

Ao tempo denunciar a fonda inxustiza que se comete neste acto e noutros similares que pretenden criminalizar a resposta social revindicativa de dereitos básicos, e convocar ao conxunto da cidadanía  a unha rebelión masiva, contundente e pacífica fronte a este tipo de feitos.

“Consideramos intolerabel que se xulge ao noso compañeiro, destacado e coñecido activista social, que neste caso como en tantos outros, empregou a palabra, a través do seu  megafono, para defender dereitos básicos, como unha vivenda digna, para unha muller moi maior á que se pretendía expulsar de forma violenta da súa vivenda, nun dos episodios máis lamentables da recente actuación da Subdelegación de Goberno de A Coruña e do propio goberno municipal do Partido Popular. Recordamos que mesmos profesionais, como os bombeiros, negáronse a participar neste atropelo. Eses feitos que deberon supoñer a destitución inmediata de diversos responsable políticos e policiais, acaban provocando responsabilidades administrativas – con importantes multas coas que pretenden amedrentarnos-, entre outros, para o noso exemplar compañeiro.

O Foro Galego de Inmigración súmase a convocatoria de Stop Desafiuzamentos e doutras organizacións e colectivos sociais en apoio do noso compañeiro Nicanor Alonso. Queremos convocar ao conxunto  cidadanía para que participe neste Acto de Apoio a este cidadán exemplar, republicano de honra, que non fixo máis que defender coa palabra os dereitos dunha persoa á que se quería violentar de forma intolerable.”

A Coruña: Stop Mortes no Mediterráneo